Recuerdos de Chanteiro (1952-1962): Una piragua que jamás olvidé y sigo admirando

chante0002

La imagen de la piragua en la playa, en el campo que había a la izquierda cruzando un filo hilo de agua donde había anguilas o navegando la tengo muy clara. Recuerdo con absoluta claridad cuando enfilábamos las suaves olas y la sensación que se sentía. Luego creo que la piragua quedó abandonada en ese campito… y desapareció. Siempre me pareció un objeto extraordinario. No era nuestra, pero alguien se la prestó alguna veces a mi padre, como el día de 1956 de esa fotografía, en el que mi padre y yo remamos, con mi hermana Maca a proa.

One thought on “Recuerdos de Chanteiro (1952-1962): Una piragua que jamás olvidé y sigo admirando

  1. Fai unha cantas horas, hoxe 2 de xunio 2013, estiven tomando uns viños con “Curro”, no seu “chiringuito” da praia de Chanteiro. Guillermo Fojo qué o nome de “Curro” foi do Ferrol. Viñan en pandillas a xogar o fútbol en Cervás e varios deles namoráronse de Chanteiro, da praia e algúns de mulleres e xa ficaron eiquí para sempre.
    “Curro” montou un dos primeiros chiringuitos, primeiro de madeira e despois xa mais consistente foi crecendo hate converterse no pequeno “Camping O’Parral de Curro”.
    Pois así falando, e tal, pregúnteille e díxome que non soio coñecera a teus pais, sino que ademáis fora veciño deles en Ferrol, na rúa Nova de Caranza, e que teu pai tiña un irmán chamado Marino.

    Aclaroume que teu pai Cristóbal traballara tamén na Bazán, onde era o Xefe do Movimiento (nada que ver co de Franco, eh!).
    “Movimiento”, -tamén estiven na Bazán-, era unha sección que como o seu nome indica adicábase ao traslado de mobles, aparellos, máquinas, camións, etc.,etc. Estaba alí tamén como encargado ou capataz un veciño chanteirés chamado “Chirola”.

    E en canto a “Charca” ou pequena lagoa, formábase coa auga que baixaba polos prados polo regato das “Regueiras”, que ao chegar a praia ensachábase no xabre entre cañas e xuncos para desembocar no mar.

    A piragua podería ser duns rapaces fillos da casa do “Tropezón”, según Curro, porque él tamén andivera nela.

    Mais eu recordo tamén nesa lagoa outra piragua, a do “Xiro”, na que me atrevín a embarcar a pescar anguilas. Volcou e levei tremenda molladura de roupa, zapatos e bastón, xa que eu non podía estar na praia con outra indumentaria (?). Logo do naufraxio tiven que estar a secar varias horas tendido no xabre antes de ir pra casa. E ainda sí levei tremenda e merecida reprimenda.
    Un Saúdo.

    “Xiro” = http://romayo.blogspot.com.es/2013/02/o-libro-do-xiro-o-xiro-antonio-perez_5.html

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: